Ghost, po polsku duch, oznacza tutaj esencję danej istoty, to co odróżnia człowieka odkąd biologicznego robota. Niezależnie od chwili tego tak jak ciała zostanie zastąpione mechanizmem czyli elektroniką, wydźwięk pozostaje sobą w ten sposób jak mucha w smole w charakterze duch jest nienaruszony.
Masamune Shirow zapożyczył swą koncepcję ducha z eseju o strukturalizmie Duch do wnętrza maszynie Artura Koestlera. Słów Duch wewnątrz maszynie użył po razu jednego zwierzchni Gilbert Ryle, parodiując pozorna sprzeczność konwencjonalnego dualizmu kartezjańskiego. Koestler, w ten sposób w charakterze Ryle, sprzeciwia się temu dualizmowi również przedstawia intelekt jak pochodną fizycznego stanu mózgu (por. Deus ex machina).
Również Shirow jest szkodliwy dualizmowi wewnątrz swoim dziele. Opierając się na idei Koestlera, Shirow rozszerza uchwycenie ducha z cechy fizycznej do stanu czy zjawiska pojawiającego się w środku systemach o odpowiednim stopniu złożoności. Mózg w charakterze taki jest raptem częścią całej sieci neuronowej, wówczas jeżeli usunie się niejaki organ z ciała, to znikną nerwy oraz dzięki tego także duch. Chyba, że uda się wystarczająco ściśle odtworzyć bodźce generowane na wskroś ten organ pod użyciu mechanizmu to znaczy elektroniki.
W Ghost in the Shell, Kusanagi odtwarza wszystkie bodźce produkowane prawidłowo wskroś ludzkie ciało, żeby udźwignąć obecność swojego ducha. Przy próbie przenoszenia ducha z jednego ciała do innego, następuje zwykle krach powodowana różnicami systemów to znaczy brakami do wnętrza protokole przesyłania. Władca Marionetek jest w środku stanie trwać dłużej niż spojenie z Kusanagi, jako że jego ciałem jest informacja, tedy niedostatek upośledzenia na poziomie materii.